تب، بی‌حالی، کاهش اشتها و ترشح چشم یا بینی از علائم اولیه رایج هستند. سرفه، استفراغ و اسهال نیز ممکن است بعداً اضافه شوند.

درمان ضدویروسی قطعی برای حذف CDV وجود ندارد. درمان دامپزشکی حمایتی است و بر مایعات، تغذیه، کنترل علائم و عفونت‌های ثانویه و در صورت لزوم کنترل تشنج تمرکز دارد.

بعضی سگ‌ها بهبود پیدا می‌کنند، اما پیش‌آگهی به سن، وضعیت ایمنی و شدت بیماری وابسته است. وجود علائم عصبی شدید معمولاً پیش‌آگهی را بدتر می‌کند.

خیر. ویروس دیستمپر سگ بیماری انسانی محسوب نمی‌شود، اما رعایت بهداشت برای جلوگیری از انتقال آلودگی بین حیوانات ضروری است.

واکسیناسیون مؤثر خطر ابتلا را بسیار کاهش می‌دهد، اما سری واکسن توله باید کامل شود. سابقه ناقص واکسن یا پاسخ ایمنی ناکافی می‌تواند سگ را آسیب‌پذیر باقی بگذارد.

پرش‌های غیرارادی و تکرارشونده عضلات می‌توانند نشانه درگیری سیستم عصبی باشند و باید سریع توسط دامپزشک بررسی شوند.

خیر. هر دو بیماری ویروسی جدی‌اند، اما ویروس و الگوی بیماری متفاوت است. دیستمپر اغلب تنفس و سیستم عصبی را نیز درگیر می‌کند، در حالی که پاروویروس بیشتر با بیماری شدید گوارشی شناخته می‌شود.

بله. در برخی سگ‌ها علائم عصبی می‌توانند باقی بمانند یا حتی پس از بهبود ظاهری بیماری عمومی ظاهر شوند؛ بنابراین پیگیری دامپزشکی مهم است.

تکمیل واکسیناسیون اصلی‌ترین راه پیشگیری است. تا پایان سری اولیه واکسن نیز باید تماس توله با سگ‌های ناشناس و محیط‌های پرخطر محدود شود.